Σημεία και τέρατα για την Ιστορία

Ανιστόρητες αναφορές και μειωτικές εκφράσεις για ήρωες της Κύπρου περιέχονται στα πρακτικά συνεδρίας της «Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία», που συστάθηκε από το Υπουργείο Παιδείας (Σ.Σ. η επίμαχη συνεδρία πραγματοποιήθηκε στις 13 Αυγούστου 2008, για την οποία ο Υπουργός Παιδείας δήλωσε άγνοια). Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίας, η επιτροπή των πέντε «σοφών» δεν ομογνωμεί στη δρομολόγηση των αλλαγών.
Όπως αναφέρεται στα πρακτικά, τα μέλη της Επιτροπής αρχίζουν με την παρατήρηση ότι στα προς αξιολόγηση βιβλία Ιστορίας περιέχονται σημαντικές παραλείψεις για τις σχέσεις των κοινοτήτων της Κύπρου. Τονίζεται, ωστόσο, ότι θα συνεχιστεί η έρευνα για αφαίρεση τυχόν μειωτικών χαρακτηριστικών για τους Τουρκοκυπρίους.
Η επιτροπή εκφράζει διαφωνία για την ξεχωριστή διδασκαλία της Ιστορίας στις κοινότητες της Κύπρου. Προτρέπει, δηλαδή, σε κοινή διδαχή από κοινά κείμενα. Και μια και τα βιβλία Ιστορίας όλων των σχολικών βαθμίδων θα αργήσουν να ετοιμαστούν -περίπου σε τρία χρόνια-, αναζητούνται Τουρκοκύπριοι για να τα εξετάσουν και από τουρκικής σκοπιάς.

Ο Ρολάνδος Κατσιαούνης
Το μέλος της Επιτροπής Ρολάνδος Κατσιαούνης, στην κριτική του για τα προσχέδια του βιβλίου Ιστορίας, ισχυρίζεται ότι οι αρχιερείς στην Κύπρο και την Ελλάδα θανατώθηκαν από τους Τούρκους, παρόλο ότι καταδίκασαν την Επανάσταση του 1821. Σε μια μειωτική-υβριστική αναφορά για τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, αναφέρει ότι, παρά την προσπάθειά του να καταδικάσει τη Φιλική Εταιρεία και την Επανάσταση, δεν απέφυγε το θάνατο.
Η Εκκλησία -υποστηρίζει ο Κατσιαούνης- δεν ήταν ο κύριος φορέας του εθνικού κινήματος στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά παρήγαγε μια θρησκευτική αντίληψη του κόσμου που απεθάρρυνε τις εθνικές εκδηλώσεις. Προχωρεί ακολούθως στην ύβρη: «Τόσο στην Επανάσταση του 1833 και στις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις του Τάνζιματ 1839-56, ο κλήρος υποστήριξε το οθωμανικό καθεστώς».
Στη σελίδα 137 αναφέρεται η παραδοχή ότι οι αρχιερείς αναγνωρίζονταν ως εθνάρχες, νοουμένου ότι αναλάμβαναν να κρατούν το ποίμνιό τους σε υποταγή.
Στη σελίδα 147, ο Κατσιαούνης αναφέρει ότι ο μητροπολίτης Κιτίου και ο Αρχιεπίσκοπος Σωφρόνιος υποδέχτηκαν τους Βρετανούς, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η Κύπρος θα ακολουθούσε την πορεία των Ιονίων νήσων και θα ενωνόταν με την Ελλάδα. Αυτό, επισημαίνει, είναι ιστορική διαστρέβλωση που αναπαραγόταν χρονικά. Η αλήθεια, λέγει, είναι ότι υποδέχτηκαν του Βρετανούς ευγενικά.
Η παλμεροκρατία περνά στο ντούκου, αναφέρει το μέλος της επιστημονικής επιτροπής για την Ιστορία. Γεγονότα υποβαθμίζονται, ενώ προβάλλεται η ΕΟΚΑ σε 21 σελίδες. Δεν γίνεται αναφορά, σημειώνει, σε αυτό τον όγκο σελίδων, στη συνεργασία της καθεστηκυίας τάξης με τους αποικιοκράτες. Εδώ βρίσκει ότι πρέπει να συγκρουστεί και με τη μεγάλη εθνική μορφή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ζητεί να αφαιρεθεί η συμβουλή του για φρόνιμη αναμονή στα Οκτωβριανά και να αντικατασταθεί με υποτελή στάση της Ελλάδας στους Βρετανούς.
Ζητεί, επίσης, την κατακεραύνωση της Ελλάδας, γιατί ψήφισε υπέρ της διακοπής της προσφυγής της Κύπρου στον ΟΗΕ, όταν το Έθνος έκρινε ότι δεν είχε τις δυνάμεις να την υποστηρίξει.
Στο θέμα της ΕΟΚΑ ζητείται να καταδειχθεί ο ρόλος του Αρχηγού της την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο, ο φλογερός Έλληνας μαχητής, να συνεργάστηκε με τους δημίους του ελληνικού λαού. Θέλει να γράφει η Ιστορία που θα διδάσκονται τα ελληνόπουλα της Κύπρου ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν αγκαλιάστηκε από όλο το λαό. Επικρίνει το Μακάριο για υποκρισία γιατί, όπως λέγει, γνώριζε το περιεχόμενο των συμφωνίων πριν πάει στη διάσκεψη της Ζυρίχης.

Τουρκανταρσία
Η λέξη Τουρκανταρσία, σημειώνει, δεν αποδίδει την πραγματικότητα, γιατί ο λαός μιλούσε για δικοινοτικές ταραχές και για φασαρίες το 1963.
Και ο Γεώργιος Παπανδρέου μπαίνει στο στόχαστρο, ως έτοιμος να δεχθεί ένωση με εδαφικά ανταλλάγματα προς την Τουρκία.
Το κείμενο της κριτικής, σε ένα αμβλυμένης εθνικής συνείδησης εχειρίδιο, προκαλεί πόνο.
Η Εκκλησία δικαίως αντιδρά. Ο Κύκκου Νικηφόρος ζήτησε την κατεπείγουσα κλήση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Ιερά Σύνοδο, για να τεθούν επιτέλους οι βάσεις για μια σωστή δρομολόγηση της συγγραφής των σχολικών εγχειριδίων της Κυπριακής Ιστορίας.

ΠΑΦΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Κίνδυνος υπόσκαψης

Ο Υπουργός Παιδείας βρέθηκε εκτεθειμένος για την άγνοια που προσποιήθηκε. Η Ιερά Σύνοδος είχε ενώπιόν της το έγγραφο που αποκαλύπτει σήμερα η «Σημερινή». Ο γραμματέας της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, κλήθηκε από την ανταποκρίτρια της «Σημερινής» Μηλίτσα Πολεμίτου να πει τι ενόχλησε την Ιερά Σύνοδο από τις αναφορές της «Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία». Είπε μεταξύ άλλων:
«Η Ιερά Σύνοδος, κατά τη χθεσινή συνεδρία της, είχε μπροστά της επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, ημερομηνίας 13/8/2008, που αναφερόταν στα πρακτικά σύσκεψης της Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία.
Μέσα στο έγγραφο, για τη γνησιότητα του οποίου δεν έχουμε αμφιβολία, εκφράζονταν απόψεις εκθεμελιωτικές του κύρους της Εκκλησίας. Παρουσιαζόταν η Εκκλησία ως να μην είχε υποστηρίξει κανέναν εθνικό αγώνα και ότι πάντα ταυτιζόταν με τον κατακτητή.
Η Εκκλησία δεν επέλεξε τη σιγή. Η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου αναφέρεται στη μονομερή συγγραφή της Ιστορίας και υπάρχει ο κίνδυνος σοβαρής ιστορικής διαστρέβλωσης. Υπάρχει κίνδυνος υπόσκαψης του αγώνα που διεξάγουμε για ελευθερία και δικαίωση.
Στις ιστορικές προσεγγίσεις που είδαμε, αίρεται εντέχνως το βασικό βάθρο του αγώνα του λαού μας, που είναι η εμπιστοσύνη και η στήριξη του λαού από την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της.
Δινεται ακόμη, μέσα από ανιστόρητες αναφορές, άφεση αμαρτιών στην Τουρκία για όσα εγκλήματα έκανε και για την εισβολή της στην Κύπρο.
Όταν μέσα στις επιτηδευμένες αναφορές αφήνεται να αιωρείται ότι και εμείς κάνουμε τόσα αίσχιστα, είναι σαν να εξισώνουμε το θύμα με το θύτη και αποδεχόμαστε την τουρκική επέμβαση ως δικαιολογημένη».

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Αρχιεπίσκοπος: Δρομολογούνται λάθος αλλαγές

Ο Προκαθήμενος της Κυπριακής Εκκλησίας, εμφανώς ενοχλημένος από τις αναφορές στο επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας, τονίζει ότι θα αγωνιστεί για να επιπλεύσει η ιστορική αλήθεια στην επιμόρφωση των παιδιών της Κύπρου. «Μόνο με τη σωστή γνώση μπορεί να υπάρχει αγώνας ελευθερίας» επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος.
«Η συσταθείσα από την Κυβέρνηση Χριστόφια Επιτροπή ή Προεπιτροπή ή Συμβουλευτική Επιτροπή ή όπως αλλιώς λέγεται, δρομολογεί λάθος αλλαγές» επισήμανε ο Αρχιεπίσκοπος.
«Η εν λόγω επιτροπή κατήρτισε τα πρακτικά που είδαμε, με ημερομηνία τέλος Αυγούστου. Η Κυβέρνηση, που είναι υπουργός της ο Αντρέας Δημητρίου, είναι στην εξουσία από το Φεβρουάριο. Συνεπώς -επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος- δεν είναι δυνατόν να ακολουθήθηκε πρακτική που άρχισε επί της υπουργίας Κλεάνθους».
«Δεν μπορούσε τέτοια επιτροπή να συνεδριάζει και να λέει ότι η Εκκλησία συμμαχούσε με τους κατακτητές, ούτε λίγο ούτε πολύ για να βολεύεται!! Κάτι τέτοιο η Ιστορία δεν μας έχει διδάξει και όπως καλή ώρα σήμερα, έτσι και στο παρελθόν η Εκκλησία ήταν κοντά στο λαό, σκυμμένη πάνω στο λαό. Τον παρηγορούσε και τον στήριζε στις μεγάλες εθνικές του οδύνες. Αυτό κάνει και σήμερα, για να παραμένει ο λαός μας ριζωμένος στη γη των πατέρων του».
«Για τον Εθνομάρτυρα Κυπριανό, λένε ότι αφόρισε τους αγωνιστές της παλιγγενεσίας, της Επανάστασης του 1821. Αν ήταν ποτέ δυνατόν να συμμαχήσει με τους Τούρκους και αυτοί ακολούθως να τον κρεμάσουν; Και μπορώ ακόμα κάτι να πω, που δεν είναι γραμμένο στην Ιστορία. Υπάρχει υπόγειο μεταξύ του Παγκυπρίου Γυμνασίου και της Αρχιεπισκοπής και οι ιερείς κουβαλούσαν όπλα με φέρετρα. Μέσα στα φέρετρα είχαν όπλα αντί νεκρούς. Με αυτό τον τρόπο ξεγελούσαν τους εχθρούς και εφοδίαζαν τις ομάδες αντίστασης. Εκατοντάδες Κύπριοι πολέμησαν στους αγώνες του έθνους και θα νιώθουν ντροπή αν τους γράψουν κάποιοι μια τέτοια Ιστορία».
Συνεχίζοντας, ο Αρχιεπίσκοπος επισημαίνει: «Έχουμε επισκόπους με δοκτοράτα, με περγαμηνές, που θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την Ιστορία. Έχουμε ιστορικές πηγές αδιάσειστες και ακριβώς θέλαμε να ελέγξουμε, για να μην έλθουμε εκ των υστέρων και να διαφωνούμε με την πορεία που θέλει να χαράξει η παρούσα Κυβέρνηση. Όσο μας είναι δυνατόν δεν θα ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ της Ιστορίας. Αν είναι δυνατόν: Μας λένε ότι το Δημοψήφισμα δεν το έκανε η Εκκλησία, αλλά το ΑΚΕΛ το 1950!!!!
Εμείς ζήσαμε το Δημοψήφισμα και μέσα στους ναούς γινόταν το μάζεμα των υπογραφών.
Ποιαν ανάμειξη είχε το ΑΚΕΛ; Εάν αυτά που ξέρουμε τα αλλοιώνουν, τότε φαντάζομαι αυτά που δεν τα ξέρουμε.
Αλλά ευτυχώς που υπάρχουν πηγές, που μπορούμε να τις ελέγξουμε».
Top