Σταύρος Σιδεράς: Persona (Non) Grata

«ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ»
Για πολλούς θα μπορούσε να είναι persona non grata. Το ταλέντο του δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, αλλά μεταφράστηκε σε «ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας» και τον οδήγησε στην κορυφή, αφού πάντα αυτό είχε στόχο.

Μια λαμπρή πορεία σε Κύπρο, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λος Άντζελες, Νέα Υόρκη, Λας Βέγκας. Δισκογραφία, Eurovision, μιούζικαλ, μεγάλες παραγωγές, παραστάσεις που έγραψαν ιστορία, τηλεοπτική εκπομπή (το επεισόδιο με τον Ντενκτάς, ο Νίκος Χατζηνικολάου το χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη δημοσιογραφική επιτυχία της δεκαετίας), ραδιοφωνική εκπομπή και όλα πάντοτε με άστρο, με ταλέντο.
Σήμερα, ο Σταύρος Σιδεράς ετοιμάζει μια παράσταση, η οποία θα ανέβει το Μάρτιο στην Κύπρο (κατευθείαν από Λας Βέγκας) και μια χολιγουντιανή ταινία με τίτλο «Poets Never Die». Τα ονόματα που συζητούνται για την ταινία ανήκουν στην A list του Χόλιγουντ. Και ο ταλαντούχος κύριος Σιδεράς συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του.

Παρακολουθώ την πορεία σας εδώ και χρόνια και πάντα ήθελα να σας ρωτήσω: Γιατί, κ. Σιδερά, κάνετε τόσα πράγματα (musicals, παραγωγές, κτλ.) στο εξωτερικό -Θεσσαλονίκη, Λος Άντζελες, Λας Βέγκας- και όχι στην Κύπρο;
Αντίθετα, ενώ ξεκίνησα την καριέρα μου στο εξωτερικό, σύντομα επέστρεψα στην Κύπρο. Το 1976 βρισκόμουν στην Ελλάδα και είχα πενταετές συμβόλαιο με την Polygram Records και επιπλέον είχα υπογράψει και συμβόλαιο στο εξωτερικό με την EMI. Αν και είχα συνεργασία με πολύ γνωστούς συνθέτες (Μίμη Πλέσα, Χατζηνάσιο, Χατζή, Δώρο Γεωργιάδη και άλλους) και παρόλες τις προοπτικές που ανοίγονταν μπροστά μου για μια σταδιοδρομία στη δισκογραφία με την Polygram Records, η αγάπη μου για τον τόπο μου με έκανε να επιστρέψω στην Κύπρο μετά από τέσσερα μόνο χρόνια στην Ελλάδα.
Είναι εύκολο να ζει ένας καλλιτέχνης στην Κύπρο;
Δεν είναι καθόλου εύκολο, ιδιαίτερα για έναν καλλιτέχνη που έχει φιλοδοξίες λίγο πιο έξω από τα σύνορά του. Αφού ολοκλήρωσα τον κύκλο μου στην Κύπρο, τότε αναπόφευκτα αποφάσισα ότι ήταν καιρός να βγω και εκτός της πατρίδας μου.
Να θυμίσουμε τι κάνατε…
Είχα κάνει τους «Δαίμονες» με την Άννα Βίσση, την «Ωδή στους Θεούς για τη Βασίλισσα της Αγγλίας», πάλι με την Άννα στον πρωταγωνιστικό ρόλο, όπου εκτός από την παραγωγή, είχα αναλάβει και την ευθύνη να γράψω το λιμπρέτο, τη μουσική και να σκηνοθετήσω, τον «Πυγμαλίωνα», τον «Φρανκ & Στάιν» με τον Χατζηνάσιο, το «Best of Broadway» με καλλιτέχνες που συνεργάζονται συστηματικά με τη Walt Disney, το Broadway show «Five Guys Named Moe» κ.ά.
Έκανα λοιπόν αρκετές δουλειές, πέρα από αυτά, και στην προσπάθειά μου να επιβιώσω οικονομικά, έκανα και χίλια άλλα πράγματα, όπως ραδιόφωνο και τηλεόραση. Κάποια στιγμή όμως ένιωσα πως έπρεπε να φύγω για λίγο από τη στενότητα της Κύπρου. Καλλιτεχνικά δεν είχε τίποτα πια να μου προσφέρει ο τόπος μου. Τώρα, νιώθω πως έφτασε πάλι η ώρα να δώσω κάτι πίσω στην Κύπρο απ' αυτά που λίγο ή πολύ έχω πετύχει στο εξωτερικό. Ν' αρχίσω να κάνω παραγωγές, κάποιες απ' αυτές που παρουσίασα τα τελευταία χρόνια με επιτυχία στο εξωτερικό να τις φέρω και στην Κύπρο.
Αυτό είναι είδηση…
Ναι, είναι (χαμογελά). Φιλοδοξώ σύντομα να φέρω στην Κύπρο το «Bite». Μία παράσταση η οποία παίζεται στο Λας Βέγκας (Bite) εδώ και τέσσερα χρόνια με μεγάλη επιτυχία. Την παράσταση τη σκηνοθέτησα και την παρουσίασα και στην Ελλάδα και φιλοδοξώ ότι θα τη φέρω στην Κύπρο για 27 παραστάσεις.
Ξέρετε, κ. Σιδερά, κάποιος (Κύπριος) μπορεί να κάνει κάτι πολύ μικρό στο εξωτερικό και το όνομά του να παίζει παντού στα ΜΜΕ. Εσείς καταφέρατε πολλά σε Ελλάδα και Αμερική και ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τίποτα γι' αυτά. Εγώ έτυχε να τα μάθω από φίλους μου που ζουν στο εξωτερικό.
Δεν είναι επιλογή, είναι τρόπος ζωής. Εμένα με ενδιαφέρει η ουσία, να δημιουργώ. Η δημοσιότητα είναι κάτι που πρέπει ν' απασχολεί εσάς, τους δημοσιογράφους (χαμογελά). Όταν με πήρες τηλέφωνο, σου είπα αμέσως ναι, αλλά εγώ δεν επιδιώκω τη δημοσιότητα, ούτε είναι στόχος μου η προβολή. Έχω κάνει τόσα πράγματα, αλλά ουδέποτε πήρα κανέναν, ούτε καν φίλους μου δημοσιογράφους, να τους πω να γράψουν κάτι.
Τα τελευταία οκτώ χρόνια, εκτός από κάποιες δουλειές στην Αμερική, δουλεύατε με βάση σας τη Θεσσαλονίκη.
Ναι, ανέβαζα 3-4 παραγωγές το χρόνο στο θέατρο Βεργίνα του Regency Casino της Θεσσαλονίκης, το μεγαλύτερο καζίνο στην Ευρώπη και κατάφερα να καθιερώσω ένα είδος παράστασης που δεν υπήρχε τότε στην Ελλάδα. Έπαιρνα τους μεγάλους συνθέτες ή τραγουδιστές και έκανα τη ζωή τους musical. Έντυνα τα τραγούδια τους με εντυπωσιακά, εναλλασσόμενα σκηνικά, με χορευτές, ηθοποιούς, ειδικά εφέ κτλ. Κάτι που έδινε μια ιδιαίτερη διάσταση στην παράσταση.
Υπάρχει σκέψη για τέτοιες παραστάσεις στην Κύπρο;
Ναι, υπάρχει στο μυαλό μου μια τέτοια σκέψη και ίσως γίνει η αρχή με τη ζωή και το έργο του Μάριου Τόκα. Το είχα ανεβάσει στη Θεσσαλονίκη και είχε παρουσιαστεί και ο ίδιος ο Μάριος. Έχω υποσχεθεί στη γυναίκα του, την καλή μου φίλη Αμαλία ότι, όπως το παρουσίασα με επιτυχία στη Θεσσαλονίκη, θα το παρουσιάσω κάποια στιγμή, μόλις μου δοθεί η ευκαιρία, και στην Κύπρο.
Ποιες άλλες προσωπικότητες κάνατε;
Τον Κώστα Χατζή, τον Στράτο Διονυσίου (τραγουδούσαν τα παιδιά του), τον Γρηγόρη Μπιθικώτση (τραγουδούσε ο γιος του) τη Βίκη Μοσχολιού -η τελευταία παράσταση που έδωσε πριν πεθάνει- και πολλούς άλλους.
Η έμπνευσή σας, κ. Σιδερά, από πού πηγάζει;
Συνήθως είναι ανάλογα με τη συναισθηματική, ψυχολογική φάση που περνώ. Είναι βιώματα τα οποία συσσωρεύονται και δημιουργούν μια ενέργεια, που ζητά να δραπετεύσει από μέσα σου και να έρθει στην επιφάνεια. Ο μόνος τρόπος που νιώθω ν' απελευθερώνομαι από τις φωνές που με βασανίζουν είναι να δημιουργήσω.
Στην πετυχημένη σας πορεία συναντήσατε ποτέ εμπόδια;
Πολλά. Είναι ένας μικρός αριθμός κάποιων ανθρώπων, που σε κάθε επιτυχία μου, αντί να χειροκροτούν, επέλεγαν να κάνουν το αντίθετο. Σχεδόν με κακία ήθελαν να ισοπεδώσουν ό,τι προσπαθούσα να κτίσω. Η ουσία όμως είναι πως ο περισσότερος κόσμος έχει αγκαλιάσει τη δουλειά μου και έχει υποστηρίξει τις προσπάθειές μου, μια και έχουν συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολο, σχεδόν αδύνατο καμιά φορά, είναι αυτό που προσπαθώ να κάνω. Π.χ. εδώ και τέσσερα χρόνια πηγαινοέρχομαι στο Λος Άντζελες, προσπαθώντας να ολοκληρώσω το πακέτο μιας ταινίας που επιδιώκω να γυρίσω, η οποία θα στοιχίσει αρκετά εκατομμύρια δολάρια. Πάντα κοίταζα πολύ ψηλά. Ποτέ δεν έβαζα φραγμούς στα όνειρά μου… Η πιο μεγάλη ίσως αρνητική αντίδραση που είχα ήρθε από το δημοσιογραφικό χώρο. Όταν έκανα την εκπομπή Persona Non Grata, σε μια μέρα έγινε πρωτοσέλιδη είδηση από την αντίδραση ορισμένων δημοσιογράφων, οι οποίοι δεν με ήθελαν στα λημέρια τους, αφού δεν ήμουν δημοσιογράφος. Το πρόβλημά τους ήταν ότι είχα πείσει τον Υπουργό Δικαιοσύνης να μου δώσει άδεια να μπω στις κεντρικές φυλακές για να πάρω συνέντευξη από τον Γιουρούκκη. Δέχτηκα αρκετά πικρόχολα σχόλια και με πλήγωσε η ανθρώπινη αδυναμία κάποιων που ήθελαν να μηδενίσουν την προσπάθειά μου. Αλλά, όπως πάντα, δεν τα έβαλα κάτω.
Ως δημοσιογράφος καταφέρατε κάποια σπουδαία πράγματα και σε αυτόν τον τομέα…
Δεν είμαι δημοσιογράφος. Αν κατάφερα κάποια πράγματα στο χώρο αυτό, ήταν λόγω της φιλοσοφίας που πάντα έχω ότι «δεν τα βάζω ποτέ κάτω». Η συνέντευξη του Ντενκτάς, τον οποίο είχα στην εκπομπή μου Persona non Grata θεωρήθηκε (και έτσι την αποκάλεσε και ο Νίκος Χατζηνικολάου) η μεγαλύτερη δημοσιογραφική επιτυχία της δεκαετίας. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Επιτεύχθηκε επειδή κυνήγησα τον Ντενκτάς με τον ίδιο ζήλο που πάντα κυνηγώ οτιδήποτε αποφασίσω να κάνω. Για οκτώ μήνες έπαιρνα τηλέφωνο κάθε μέρα και ζητούσα να μιλήσω με τον κύριο Ντενκτάς. Για οκτώ ολόκληρους μήνες με έστελναν από τον ένα στον άλλο, μου έκλειναν το τηλέφωνο, αλλά δεν τα παράτησα. Κάποια στιγμή με βαρέθηκαν (γελά) και αυτό που επιδίωκα το κατάφερα και μάλιστα σε μια περίοδο δύσκολη, αφού οι καταστάσεις δεν ήταν όπως σήμερα. Η επιτυχία βέβαια δεν ήταν το ότι κατάφερα να πάρω συνέντευξη από τον Ντενκτάς, αλλά το γεγονός ότι τον έκανα να πει on air ότι δεν υπάρχουν αγνοούμενοι, ότι «έχουν σφαγιαστεί εν ψυχρώ από τους Τούρκους εισβολείς!». Αυτή η είδηση, αυτό το κομμάτι από την εκπομπή μου (την οποία όπως θυμάσαι έκανα τότε στο ΣΙΓΜΑ) έκανε το γύρο του κόσμου! Την πρόβαλε το BBC, το Euronews, το CNN και γενικά όλα τα κανάλια παγκοσμίως, εκθέτοντας τον Ντενκτάς και την Τουρκία ανεπανόρθωτα. Το να έχω μπροστά μου τον αυτοκαλούμενο «πρόεδρο» της μοιρασμένης μου πατρίδας να παραδέχεται κάτι τέτοιο, αντιλαμβάνεσαι πόσο συγκλονιστικό ήταν όχι μόνο για μένα αλλά και για την ίδια την ιστορία.
Ποιο το μήνυμά σας στους νέους καλλιτέχνες;
Να έχουν όνειρα, να έχουν οράματα, να κυνηγήσουν τη χίμαιρα. Ένα μότο το οποίο έχω και στην ιστοσελίδα μου είναι «Για να φτάσουμε στον ουρανό, πρέπει να ταξιδέψουμε μέσα στην καρδιά του κυκλώνα». Να στοχεύουν τον ουρανό, γιατί και στα μισά του δρόμου να φτάσουν, αν απλώσουν το χέρι τους, θ' ακουμπήσουν τα άστρα.
Μια και μιλήσατε για άστρα, πείτε μας κάτι για τα «αστέρια» του Χόλιγουντ που προσπαθείτε να κλείσετε και την ταινία που προσπαθείτε να κάνετε…
Εδώ και τέσσερα χρόνια κάνω μια υπερπροσπάθεια για να ολοκληρώσω το πακέτο ενός σεναρίου που έχω γράψει και φέρει τον τίτλο «Poets Never Die». Μετά το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξε η Paramount μέσω του Προέδρου της Paramount της Ευρώπης, Michael Ο’ Salavan, άνοιξα γραφεία στα Pinewood Studios της Αγγλίας και τώρα έχω επεκταθεί και στο Λος Άντζελες, προσπαθώντας να ολοκληρώσω αυτό το project. Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα μέχρι να ολοκληρωθούν κάποιες συζητήσεις που κάνω με πολύ γνωστούς ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Απλώς ν' αναφέρω ότι μια ταινία στην Αμερική παίρνει περίπου γύρω στα επτά χρόνια για να γίνει. Εγώ βρίσκομαι στο τέταρτο έτος…
Να πούμε κάτι για το σενάριο;
Περισσότερα για την ταινία μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα www.poetsneverdie.com.
Κάποιοι λένε ότι η ταινία θα είναι βασισμένη στη ζωή του Ευαγόρα Παλληκαρίδη.
Όχι ακριβώς. Η ιστορία μου είναι εμπνευσμένη από αυτόν το μεγάλο μας ήρωα, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σ' αυτόν. Για να μην κουράσω, αν κάποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να επισκεφθεί την ιστοσελίδα της ταινίας και να μάθει πολύ περισσότερα.
Η ταινία σας τι καλό θα κάνει στον τόπο μας;
Τεράστιο καλό. Όπως έγινε στην Κεφαλλονιά όταν γυρίστηκε η ταινία «Captain Corelli’s Mandolin» ή στη Μύκονο με τη βραβευμένη με δύο Όσκαρ ταινία «Sherley Vallentine», που ουσιαστικά πολλαπλασιάστηκε ο τουρισμός και μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου αγόρασαν επαύλεις και επισκέπτονται τα μέρη αυτά κάθε χρόνο. Η προβολή της Κύπρου θα είναι τεράστια, ιδίως σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, όπου αναπόφευκτα ο τουρισμός επηρεάζεται…
Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να κάνει η Πολιτεία να σας βοηθήσει;
Σίγουρα! Όχι μόνο η Πολιτεία αλλά και ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος έχει πολλά να επωφεληθεί… Αν μπορούσα να δώσω κάποιο χαρακτηρισμό στην ταινία μου, θα έλεγα πως θα είναι το «Schindler’s List» της Κύπρου. Μια δραματική ταινία, η οποία καταγράφει τη σύγχρονη ιστορία μας και θα προβάλει την Κύπρο και το πολιτικό μας θέμα σε εκατομμύρια θεατές σ' όλο τον κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτήν τη στιγμή διαπραγματεύομαι να κλείσω τους βραβευμένους με Όσκαρ Άγγλους ηθοποιούς Jeremy Irons και Ben Kingsley. Αν τα καταφέρω, και είναι θέμα καθαρά οικονομικό, μια και το σενάριό μου άρεσε πάρα πολύ, φανταστείτε την τεράστια έμμεση προβολή που θα έχει ολόκληρη η Κύπρος…
Για σας τι σημαίνει αυτή η ταινία;
Είναι στόχος ζωής, πλέον. Έχω κάνει τον κύκλο μου και βρίσκομαι γι' άλλη μια φορά στη ζωή μου σ' ένα σταυροδρόμι. Φεύγω από το θέατρο και τα Musicals και μεταφέρομαι στο χώρο του κινηματογράφου.
Γιατί ξεκινάτε με μια ταινία στο Χόλιγουντ, που είναι κάτι δύσκολο, και δεν ξεκινάτε με μια ταινία στην Ελλάδα, για παράδειγμα;
Αυτός είμαι εγώ. Δεν κάνω συμβιβασμούς στα όνειρά μου. Όταν λέμε ότι θέλω να φτάσω στον ουρανό, δεν μπορώ να συμβιβαστώ με κάτι λιγότερο. Αυτήν τη στιγμή, όπως έχω προαναφέρει, διαπραγματεύομαι με ονόματα Α-list του Χόλιγουντ. Το πρόβλημα είναι τα λεφτά, διότι μιλάμε για τεράστια ποσά. Ακόμα και το όνομα του Anthony Hopkins βρίσκεται στο ρόστερ των ηθοποιών που μου έχουν προτείνει, αλλά για να τον κλείσω, πρέπει να κάνω μια πρόταση κοντά στα $15 εκ.! Θα δούμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ουδέποτε έκανα κι ουδέποτε θα κάνω τον παραμικρό συμβιβασμό στα όνειρά μου. Η ταινία αυτή, έτσι ή αλλιώς, θα γυριστεί…
Τέλος, κύριε Σιδερά, τι σας βοήθησε να κάνετε τόσες επιτυχίες όλα αυτά τα χρόνια;
Το γεγονός ότι δεν προσπάθησα ποτέ να μιμηθώ ή να πειράξω κανέναν. Χάραξα μια δική μου πορεία, ακολούθησα τα δικά μου ουρλιαχτά και πίσω μου άφησα μονάχα δικά μου αχνάρια...

Σημ.: Η ιστοσελίδα του κύριου Σιδερά είναι www.sideras.info
Top